براي كسب و كارهايي كه در فاز رشد و در محدوده وسيعي از فرصتهاي رشد هستند، دسترسي به موقع به اعتبار، يك نياز اساسي و صحيح، و معياري جهت قياس موفقيت و قدرت سازمان­ها محسوب مي ­شود. از آنجاييكه SMEها معمولاً به بازارهاي سرمايه­اي سازمان ­يافته دسترسي ندارند اغلب تامين مالي از طريق بانكها تنها راه پيش­روي اينگونه شركتها است. از طرفي معيار تصميم­ گيري و وام­ دهي بانك­ها نيز براساس روابط بلندمدت با مشتريان تعريف مي­شود. با توجه به اينكه يك مشتري نمي ­تواند با چندين بانك ارتباط داشته باشد، موجـــب هدايت بازار مالي درراستاي ايجاد مشكلاتي همچون به تعويق انداختن، و تاخير در اخذ وام براي قرض ­گيرندگان مي­شود. درصورتيكه يك اداره يا سازمان سنجش اعتبار به عنوان واسطه ­گر مالي بين قرض ­دهنده و قرض ­گيرنده مي­تواند در وهله اول براي تحريك بازارهاي خرد و SMEها، درون يك سيستم اقتصاد آزاد رقابتي، به فعاليت بپردازند. در واقع ايجاد خدمات مالي و مشاوره­اي براي بنگاه ­هاي كوچك و زودبازده، و وام ­دهي به SMEها، موجب افزايش فرصت­هاي خدمات مشاوره­ اي و مــــالي درراستاي حمايت از توسعه زيرساخت­ها و انرژي كشور مي ­شود. در اين راستا مقاله حاضر سعي دارد با بررسي كشورهايي كه سيستم سنجش اعتــــــبار را در توسعـــه  SMEها به ­كارگرفته ­اند، چگونگي تهيه و ايجاد نظام مناسب سنجش اعتبار را براي SMEها ارائه نمايد.

براي مشاهده متن كامل مقاله فايل زير را Download كنيد.